Bu gün, sıradan bir hafta sonundan veya tatil gününden oldukça farklı. Ülke genelindeki insanlar günlük işlerini ve planlarını bir kenara bırakacak, belki Eyfel Kulesi yakınlarında toplanacak, ya da sadece dinlenecek veya büyük toplantılar düzenleyecekler. Her yerin atmosferi birbirinden oldukça farklı.
Çoğu insan buna Bastille Günü diyor, değil mi? Sanırım herkes bunun 1789'da büyük bir grup insanın Bastille'e baskın yapmasıyla başladığını biliyor. Özel bir semtteki küçük bir kafede, yerel bir sakinle sohbet ediyordum ve bana bunun sadece bir hapishane binasının yıkılmasıyla ilgili olmadığını, ancak gerçekten önemli bir an olduğunu söyledi. Bu çalışkan insanlar, manipüle edilmekten, kaba ve haksız muamele görmekten bıkmış bir şekilde, hiçbir ödül almadan günlerce çalıştılar. Sadece zenginlerin ve aristokrasinin kaygısız bir hayat yaşamasına izin veren eski kurallara karşı öfke duyuyorlardı. Bastille, tüm adaletsiz sistemi sembolize ediyordu ve bu nedenle, onu devirmek, Fransız Devrimi'nin temel idealleri olan özgürlük, eşit muamele ve dayanışma üzerine kurulu daha iyi bir hayat inşa etmenin ilk adımı oldu. Bastille olayından 90 yıldan fazla bir süre sonra, 1880'de bu gün resmi olarak ulusal bayram ilan edildi! O zamanlar, ülke çapında hangi günün kutlanacağı konusunda hararetli bir tartışma vardı. Kimileri kralın idam edildiği günü anmak isterken, kimileri de devrimden anlamlı bir tarih seçti. Sonunda herkes 14 Temmuz'u seçti çünkü bu günde Paris'teki Eyfel Kulesi'ne doğrudan havai fişekler atılacak ve neredeyse tüm şehir sakinleri birlikte izlemeye gelecekti. Bir grup insan Seine Nehri kıyısındaki çimenlerin üzerinde oturmuş, birkaç şişe lezzetli kırmızı şarabı paylaşıyordu. Gece yapılan havai fişek gösterisi günün en önemli olayıydı.Dahası, herkes çocukların anne babalarının omuzlarında oturduğu ana şehir meydanında toplanıyor. Havai fişek gösterisinin ardından, yerel fırınlar geride kalanlara ücretsiz tereyağlı kruvasan dağıtıyor.
Fransız Milli Günü'nde en çok sevdiğim şey, sadece yerli halk için olmaması. Bu sokak partilerinde Almanya, İspanya ve Japonya gibi çeşitli ülkelerden insanlar da ağırlanıyor. Yerliler bizimle yemek paylaştılar ve küçük geleneklerini göstererek kendimizi oraya ait hissetmemizi sağladılar. Bu da bize özgürlük, eşit haklar ve karşılıklı özen gibi büyük devrimci ideallerin herhangi bir ülkeye özgü olmadığını, dünyanın neresinden gelirseniz gelin herkese ait olduğunu fark ettirdi.
